Verve Earth

Gisteren kreeg ik een mailtje van ene Clayton van Verve Earth, hij vroeg of ik mijn blog aan Verve Earth wil toevoegen. Nou vraag ik me dus af, hoe serieus moet ik dit mailtje nemen, voor hetzelfde geld is het een soort phishingmethode... Iemand enig idee?

Yesterday I got this email from a guy named Clayton. He works for Verve Earth and asked me to add my blog to Verve Earth. So, how serious is this? Is this a new sort of method for phishing? Does anybody else got an email? Any ideas?

Mijn website is gecensoreerd!

Mijn website wordt door China geblokkeerd! Wat een schok. Blijkbaar ben ik te controversieel... Test ook een (of je eigen) website op: http://www.greatfirewallofchina.org/test/

The Face of Tomorrow

the face of tomorrow, Mike Mike 2003.

Twee mensen op twee foto's, niets bijzonders, behalve dan dat dit de foto's zijn van 100 verschillende mensen samengevoegd tot een gemiddeld gezicht. De twee mensen op deze foto's zijn 100 Amsterdammers die samen deze cuties tot gevolg hebben. De fotograaf Mike Mike reist de wereld rond om uit te vinden hoe het gezicht van Amsterdam/Londen/Hong Kong/Istanbul/vul zelf maar in eruit ziet. Op een wereldkaart kun je zijn tocht bijhouden. Hij is dus al in Amsterdam geweest, en hij moet nog naar Bogota, om maar een zijstraat te noemen.
Al die steden leveren dus een gemiddeld gezicht op, dat vaak opvallend knap te noemen is. De modellenscouts zouden in de rij staan.

http://www.faceoftomorrow.com/thefaces.asp

Met je ogen dicht

Ik lig op mijn rug. Hoog boven me zie ik een blauwe lucht langzaam grijs worden. Lichtgrijze wolken kruipen langzaam naar links. In de verte rommelt het. Een grote groep vogels vliegt over. Ze vliegen tegen de wolken in.
Rechts ruist de berk die mijn opa geplant heeft. De zaadjes van afgelopen herfst liggen op de grond en waaien in mijn richting, ze prikken in mijn arm. Het gras op dit grasveld heeft lang geleden al plaats gemaakt voor mos. Ook het mos prikt, in mijn benen. Op mijn kleine teen heeft zich een mug genesteld. Ik wiebel met mijn voet, maar de mug heeft zijn visitekaartje al achter gelaten. Het gerommel uit de verte is dichterbij gekomen. Ik kan bijna de aparte donderslagen horen.
Het is warm, en ik voel het zweet in mijn nek kriebelen. De wind blaast meer berkenzaadjes mijn kant op. Ik veeg ze van mijn gezicht.
Links ligt mijn zusje op de trampoline. Ze is opgehouden met springen en heeft nu de slappe lach. Haar gegiechel is aanstekelijk.
Als het gerommel boven ons huis hangt sta ik op. "Kom Guikje, we gaan naar binnen. Het onweert."

Nog geen minuut later klettert de regen tegen de ramen.

Ik ben nu...

- Mijn blog aan het bewerken, en al mijn icons aan het posten.
- Tekeningen aan het scannen, om morgen te plaatsen.
- Blij aan het zijn dat mijn essay voor British Modernist Fiction af en ingeleverd is.
- Dankbaar aan het zijn voor het bestaan van pijnstillers.
- Bijna House aan het kijken. (Jawel, jawel, op dvd. Niet van mezelf, maar toch...)
- Trots aan het zijn op mijn zusje die helemaal alleen de afscheidsmusical regelt.
- Me aan het ergeren aan onbetrouwbare planken.
- Aan een gezellige lunch aan het terugdenken.
- Mijn vingers aan het knakken.
- Aan het nadenken over mijn toekomst, en dan met name het komende schooljaar.